
Eerste Indruk
18 oktober 2024, 14:30: Na anderhalf uur reizen kwamen we aan bij Slagharen. Het park was nog erg rustig, wat logisch was aangezien het de eerste Halloween-avond was. We parkeerden op P1, redelijk dicht bij de ingang van het park. Bij het tunneltje zagen we al spandoeken voor de ingang met reclame voor Scary Prairie, het kindvriendelijke Halloween-evenement van Slagharen. Aangekomen bij de ingang konden we gratis naar binnen omdat Thom natuurlijk voor Slagharen werkt; hij mocht +2 meenemen op een dag dat hij vrij was. Ik was al 15 jaar niet in Slagharen geweest en verwachtte er niet veel van, maar tot mijn verbazing vond ik dat het park er erg netjes bij lag.
We liepen meteen naar de achterkant van het park, omdat Thom wat dingen moest afgeven bij de personeelsruimte. We liepen over Main Street en zagen daar al de ingang van Outcast Camp, die er veelbelovend uitzag. Niet voor mij overigens, want ik zou nooit van mijn leven de huizen ingaan; ik wilde gewoon de sfeer proeven van een park tijdens Halloween. Normaal ben ik geen Halloween-liefhebber, maar omdat we nu met Thom mee konden, wilde ik het wel een kans geven.
Verrassende Attractie
Nadat Thom alles had afgegeven, was het tijd voor de eerste attractie van de dag. Onze keuze viel op Red Bandits Adventure. We liepen de ingang binnen, en ik was meteen verbaasd; de wachtrij was goed gethematiseerd en alles zag er netjes uit. We liepen de grote koepel in, en ik was meteen onder de indruk van de grootte van de rotsen en de gehele attractie. De attractie overtrof al mijn verwachtingen.
Monsterwalk
Rond 17:00 begon het steeds drukker te worden in het park; veel genodigden waren aanwezig. Iedereen verzamelde zich om 18:00 bij het begin van Main Street om daar de Monsterwalk te bewonderen. Het was zover: de monsters liepen Main Street op, en het eerste wat ik bij mezelf dacht was: "Wat doe ik hier? Ik vind dit niet eens leuk." De monsters verzamelden zich op het plein. Er klonk geen muziek en het was enorm chaotisch. Ik hoorde een fluit en alle monsters liepen in hun rol naar hun plek toe.
Het eerste spookhuis waar Thom en Nout naartoe gingen was The Manor. We liepen over Main Street richting Lost Trails. Op Main Street werden mensen al flink te grazen genomen door onder andere een cowboy-zombie met een gitaar op zijn rug en een accordeon in zijn handen. Eén persoon viel ons het meest op: de conducteur. Wat zat hij goed in zijn rol! Echt veruit de beste van de avond.
The Manor
Eenmaal door Lost Trails heen, kwamen we aan bij The Manor, een klassiek spookhuis over een familie in een groot huis. Slagharen beschrijft The Manor als volgt: "Vroeger woonde er een familie in een boerderij. Op een dag sloeg het noodlot toe. De familie verdween zonder ook maar één spoor achter te laten. Een bezoek aan hun huis brengt je terug naar het jaar 1850. Is de familie wel echt verdwenen, of zijn ze op zoek naar nieuwe bewoners?"
The Manor werd goed ontvangen door Nout en Thom; de scares en timing waren goed. Een goed begin van de avond!
Outcast Camp
Na The Manor was het tijd voor Outcast Camp, de outdoor walkthrough van het park. Er waren geen lange rijen bij Outcast Camp. Thom en Nout werden begroet door een actrice met een megafoon. De actrice, die overigens uitstekend in haar rol zat, liet hen toe tot de walkthrough en zorgde meteen voor de eerste scare van dit huis. Ook dit huis viel goed in de smaak bij beide heren, want de acteurs hebben hier meer interactie met de bezoekers. In Outcast Camp gaat het niet om simpele schrikmomenten, maar krijgt elke acteur een eigen verhaaltje. Ze laten je vooral ongemakkelijk voelen, in plaats van dat je alleen schrikt.
Crows Nest
Tijd voor het derde en laatste spookhuis van de avond: Crows Nest. Dit jaar bevindt het zich in hetzelfde gebouw als The Manor. De eerste indruk van het huis was mooi, maar de heren hadden last van een vervelend groepje jongeren voor hen, waardoor de ervaring minder werd. De scare bij de koets was favoriet. De jongens liepen het spookhuis uit en vertelden mij meteen dat de ervaring echt minder was door het vervelende groepje jongeren. Helaas geen goede afsluiter.
Conclusie
Wil je een leuke avond met goede scares voor een schappelijke prijs? Dan raden wij Western Nightmares van Slagharen zeker aan! De sfeer in het park was gemoedelijk en gezellig. Ondanks een groepje vervelende jongeren waren de huizen van prima kwaliteit, en de acteurs zaten goed in hun rol. Slagharen biedt zelfs geheime ervaringen aan, zoals het kerkje en het paadje naast Gold Rush. Slagharen biedt ook een panic button aan voor bezoekers, een button met licht, zodat de scare actors kunnen zien dat je liever niet wilt worden benaderd (deze geldt niet in de spookhuizen). Helaas werd deze button niet altijd gerespecteerd, maar een foutje moet kunnen. Al met al een topavond gehad, en ik, als Halloween-leek, vond het eigenlijk best leuk om eens te doen. Ik geef Slagharen een dikke 8/10.
Door: Djen
Bronvermelding:https://www.slagharen.com/halloween/western-nightmares
Reactie plaatsen
Reacties